Het moge inmiddels duidelijk zijn: wij kopen zo min mogelijk spullen. Deels omdat we niets nodig hebben, deels omdat we veel reizen en het dan toch maar mee moeten slepen. Maar natuurlijk ook omdat dingen geld kosten en we van ons portfolio leven. Bijna niets kopen is echter een stuk makkelijker dan gedacht, vooral als je alles om je heen ook nog eens als uitgesteld afval gaat bekijken. Moet ik echt nog meer rotzooi de wereld inbrengen?
Mindset shift
Onze mindset veranderde echt na het lezen van de FIRE-bijbel Je geld of je leven zo’n vijf jaar geleden. Als je uitrekent wat dat tussendoortje op het station je echt kost, ga je anders naar je geld kijken.
Winkelen en marktjes afstruinen heeft gelukkig nooit zo in mijn systeem gezeten, maar ook ik kocht zonder nadenken spullen waarvan ik achteraf dacht: hoezo? Waarom heb ik drie (!) yogamatjes, vijftig pennen, ontelbare sets speelkaarten? Een voetenbadje met bubbelbadoptie en led-lichtjes???
Ik vind het inmiddels heerlijk om weinig spullen te hebben en maar zelden iets te kopen. Op iets wat echt nodig is na natuurlijk: schoenen, een pomp, een laptop, een cadeautje.
Mijn default modus is: niet kopen, niet nodig. En dat geeft heel veel vrijheid.
Het kost maar…
Soms heb je natuurlijk wel echt wel iets nodig. Maar ik denk nu eerder: kan ik hetzelfde bereiken zonder die uitgave te doen? Kan ik het lenen? Maken? Tweedehands vinden? Anders oplossen?
Wat recente voorbeelden van hoe anders mijn hoofd inmiddels werkt ten opzichte van sommige mensen om me heen. En dus ook ten opzichte van mezelf een paar jaar geleden.
Lepels kosten maar…
We zitten momenteel in een tijdelijk huurhuis en er zijn maar vier lepels. Met een grote afwasmachine en regelmatig bezoek is dat te weinig. Dus heb ik mensen gevraagd of ik lepels kon lenen; vrijwel ieder huishouden dat ik ken heeft namelijk meer dan genoeg lepels.
Waarop iemand zei: ‘Dan koop je die toch? Het kost maar….‘
En ja, als we ze structureel nodig zouden hebben, zou ik dat natuurlijk wel doen. Maar we hebben nog lepels ergens in een opslag. Dan zou ik dus alleen voor twee maanden extra lepels kopen die daarna óók weer ergens in een doos verdwijnen.
(Uiteindelijk heb ik lepels van een vriendin geleend. En btw, degene die de opmerking maakte heeft altijd geld tekort aan het einde van de maand. Ik bedoel maar…)
Een kurkentrekker kost maar…
We kregen een Nederlandse vriend op bezoek die een paar dagen in een hotel verbleef. Zo iemand die zijn geld nog nooit heeft hoeven tellen. Hij wilde wel een glaasje wijn ‘s avonds op zijn hotelkamer, en de flessen uit de supermarkt zijn hier vaak nog met kurk. Hij vroeg naar een winkel waar hij een kurkentrekker kon kopen, waarop ik een betere oplossing voorstelde: wij hebben er hier drie(!) liggen, je kan er wel een van ons lenen voor die paar dagen.
Waarop ook hij zei: ‘Nee, joh, ik koop er wel eentje. Het kost maar…’
Ook hier, het gaat me niet alleen het geld. We hebben simpelweg niet nóg meer kurkentrekkers nodig in de wereld.
(Uiteindelijk heb ik hem mijn kurkentrekker in zijn handen geduwd en heeft hij er geen gekocht. Hoera!)
Speelkaarten kosten maar…
Ander bezoek dat we hadden wilden kaarten en vroegen waar ze die konden kopen. Waarop ik zei dat ik speelkaarten had, ik moest ze alleen even zoeken. Waarop zijn antwoord was dat hij een set ging kopen. Het kost maar…. Terwijl, en dat kan niet anders, hij in Nederland vele sets op zolder en in laatjes zal hebben.
(Uiteindelijk heb ik de mijne gevonden, maar hij heeft toch ook een nieuwe set gekocht. Souvenir uit Spanje?)
Je geld of je leven
Ik ben blij met mijn mindset shift. Al die kleine beetjes tellen op en hoe meer je aan die zooi uitgeeft, hoe langer je voor je baas mag blijven werken. En al is het niet voor het geld, dan toch echt om minder rotzooi op de wereld te krijgen. Hoeveel complete setjes speelkaarten zullen er wel niet zijn op de wereld?
Ik heb het even opgezocht:
Hoeveel kaartspellen zijn er op de wereld?
Niemand weet het precies, maar wereldwijd zijn er waarschijnlijk miljarden kaartspellen in omloop. Door de eeuwen heen zijn vermoedelijk tientallen miljarden decks geproduceerd. Alleen al grote merken zoals Bicycle Playing Cards produceren jaarlijks meer dan 100 miljoen decks.
Volgens een marktonderzoek van 360ResearchReports werden er in 2023 wereldwijd meer dan 4,2 miljard decks speelkaarten geproduceerd.
Met een wereldbevolking van ongeveer 8,2 miljard mensen komt dat dus neer op ongeveer één kaartspel per twee personen. Per jaar!
Conclusie
De volgende keer dat je jezelf hoort zeggen “het kost maar”, bedenk dan eens of je het echt – nieuw – nodig hebt. Doe je het niet voor het geld, dan toch voor de wereld. En mocht je nieuwe speelkaarten willen kopen, denk dan aan deze foto en ga gewoon eens zoeken op zolder en in laatjes.

Toen Rob me lang geleden hun boek JGOJL toestuurde was ik m.i. al lang op de goede weg. Ik denk dat de gedachteloosheid van veel mensen er voor zorgt dat er geld tekort is terwijl dat helemaal niet nodig zou moeten zijn. Wat ik altijd vreemd heb gevonden is dat mensen wat ze meer gingen verdienen ook meer gingen uitgeven. Ik koop weinig grote spullenboel nieuw en wat ik koop is van zo uitstekende kwaliteit dat het heel lang meegaat. Voor de rest is de kringloop een prima optie en ook nog eens duurzaam . Het is heerlijk om je zaakjes goed op orde te hebben, geeft rust ipv stres. Mijn “Meer door minder” systeem is ingesteld om zonder zorgen 100 te kunnen worden.
Ja, wij zijn ook wel van dingen van goede kwaliteit kopen, als we dan iets kopen. Is op de lange duur vaak goedkoper.
Ik doe dat al heel veel. Het is een soort sport. Partner heeft het wat minder. Soms wel en soms niet. Niet als het om gadgets en gereedschap gaat. Wordt ie een beetje hebberig. Ik niet, ik hoef al die snufjes niet. Soms zeg ik dat ook. Soms laat ik het. We zitten elkaar wat dat betreft niet in de weg. Meestal niet. Soms wel. Dan hoor ik dat ik te veel plastic gebruik. Of waarom ik iets (schilderstape) bij de Action koop. Daar komen wij toch niet? Jij misschien niet, ik wel!
Ja Firista, je leest het goed. Niet altijd gelijkgestemd in huize Niekje! Gelukkig kunnen we daar wel tegen. Moeten we er meestal ook wel om lachen. Ik zeg dan ‘dit koekje is al gebakken’.
Ja, nu het zegt, het is inderdaad een soort sport, een verslaving bijna. Misschien wel bijna net zo erg als een koop-verslaving, mijn niet-koop verslaving 😅
Wat soms ook zo vervelend is als mensen je proberen iets aan te smeren. De laatste keer dat ik bij de kapper was, zei de kapster: je haar is zo droog. Het heeft dringend extra verzorging nodig. Ik was verbaasd. Deze kapster zei voorheen vaak dat ik lekker zacht en glanzend haar heb. Ik antwoordde: ik gebruik al heel lang dezelfde shampoo. Niet zo heel goedkoop maar ik ben er blij mee want ik heb dik haar met grove krul. En het effect van deze shampoo is dat ik niet zo’n ontploft hoofd heb.
Maar dat was helemaal niet goed, zei de kapster. Zo lang dezelfde shampoo gebruiken. Daar went je haar aan en dan heeft het geen effect meer. ( Huh ??) Nee, ze had de juiste shampoo en conditioner voor me. Echt veel beter voor mijn haar. Het kostte 32,50. Voor allebei, vroeg ik. Nee per fles.
Het gekke is dat je bijna ja zegt maar gelukkig werd ze weggeroepen door de telefoon. Even tijd om te denken. Ik dacht aan het product dat ze vorig jaar aan me verkocht voor 30 euro. Eenmaal thuis wist ik niet eens meer wat de bedoeling was. Op nat haar? Op droog haar? Ik gebruikte het een keer op nat haar. Toen het droog was zag ik een ontploft hoofd in de spiegel.
Dus zei ik dat ik de shampoo en conditioner niet wilde. Toen gaf ze me een gratis proefmonstertje van beide producten.
Een paar dagen later allebei gebruikt. En toen mijn haar droog was, zag ik een ontploft hoofd in de spiegel.
Had ik toch bijna weer 65 euro voor niks uitgegeven.
Zie, daarom is een default ‘niet nodig, niet kopen’ in je systeem zo fijn. Maar deze is wel moeilijker, want shampoo heb je natuurlijk wel nodig. Maar niet voor die bedragen, nee, pfff…
Ook shampoo heb je niet nodig 🙂 De eerste weken zonder voelt je haar even vreemd en ziet het er anders uit, daarna heeft je hoofdhuid zich hersteld (van het shampoogebruik) en ziet niemand dat je alleen met water wast.
Haha, ja, dat schoot door mijn hoofd toen ik het opschreef…Ligt misschien wel een beetje aan je type haar? Maar goede tip om eens te onderzoeken (al gebruik ik sowieso al niet heel vaak shampoo).