Een vriendin van me, die “helemaal niets met dat hele FIRE” heeft, maar wel soms meeleest, vroeg laatst waar andere mensen uit de FIRE-beweging allemaal heen reisden. Ze was helemaal van slag toen ik vertelde dat reizen helemaal niets met FIRE te maken heeft. Dat dat alleen ónze manier is om het vrijere leven in te vullen. Sterker nog, voegde ik eraan toe, veel mensen die met FIRE bezig zijn hebben juist een afbetaald huis als onderdeel van hun FIRE-plan.
Maar wat gaan ze dan doen, in dat huis?
Tja, dat weet ik ook niet.
Ik hoef geloof ik niet toe te voegen dat ook zij een nogal reislustig type is.
Meer dan 52 bedden in dik vier jaar
Op een ander blog houd ik bij waar in de wereld we ons bevinden. En de planning, als we die hebben. Handig voor familie en vrienden die langs willen komen, en leuk voor mezelf om terug te kunnen zien waar we allemaal geweest zijn.
Ik heb hem van de week weer geüpdatet, omdat we ondertussen tot 31 oktober onder de pannen zijn. Momenteel nog heel even bij familie in Nederland en daarna drie cat-sits in Zuid-Frankrijk.
Ik zag gisteren dat het mijn 52e post was! 52 verschillende huizen, appartementen en chalets sinds februari 2022. Soms van familie of bekenden, soms cat-sits bij onbekenden, soms gewoon gehuurd. En nou heb ik lang niet elke andere slaapplek een eigen entry gegeven, dus in werkelijkheid zijn het er nog meer.
Je zou er moe van worden.
Maar dat zijn we niet.
Ik snap heel goed dat dit voor sommige mensen wel het laatste is hoe ze hun tijd zouden willen invullen. En zelf schrik ik ook een beetje van dat aantal. Toch voelt het helemaal niet alsof we de afgelopen vier jaar voortdurend op reis zijn geweest.
Zelfs een hotel is tijdelijk ons thuis
Misschien komt dat omdat we ons helemaal niet als reizigers zien. We verplaatsen ons gewoon veel, en als we ergens aankomen, wonen we daar.
Zelfs in een goedkoop hotel langs de Franse snelweg onderweg naar een cat-sit, zeggen we tegen elkaar: we zijn weer thuis! Tandenborstel in de badkamer, opladers in het stopcontact, e-book en laptop binnen handbereik: hier wonen we vannacht.
Bij een echt huis gaat het natuurlijk nog makkelijker. Binnen een dag weten we hoe het koffieapparaat werkt, welk stuk van de bank het lekkerst zit en of de wifi het in de tuin ook doet. We halen boodschappen, koken, werken aan onze projecten, lezen, wandelen, kijken televisie en maken ruzie over wie er aan de beurt is om de kattenbak te verschonen. Met een beetje geluk met een kat op schoot, voor dat extra beetje thuisgevoel. (Dat meneer F. er ook is, is overigens wel een vereiste om me echt thuis te voelen, zoveel moge duidelijk zijn.)
Soms wonen we midden in een stad, soms twintig minuten rijden van de dichtstbijzijnde supermarkt. Soms hebben we katten, soms een zwembad. Op de ene plek maken we dagelijks lange wandelingen, op de andere blijven we dagen achter elkaar lekker thuis, met misschien een keer een toeristisch uitstapje. Het hangt er maar net vanaf waar we terechtkomen en waar we zin in hebben.
Wat is thuis eigenlijk?
Vroeger zou ik bij thuis automatisch hebben gedacht aan mijn eigen huis, mijn eigen bed en mijn eigen spullen. Dat hebben we allemaal niet meer. Oké, nog wel wat spullen, maar niet veel.
Ondertussen weet ik dat er nog een andere definitie is van thuis:
“Thuis is de plek waar men zich vaak veilig en op zijn gemak voelt.”
Een paar eigen dingen hebben helpt natuurlijk wel. Mijn laptop, e-reader, wat kleren, wandelschoenen. Maar blijkbaar heb ik veel minder nodig om ergens thuis te zijn dan ik vroeger dacht.
Conclusie
Morgen gaan we op weg naar onze eerste cat-sit in Zuid-Frankrijk!
En dan zijn we weer lekker thuis.
Veel plezier op het nieuwe adres en met de nieuwe kat(ten)!
Merci, Mevrouw Niekje!
Er zullen toch ook wel tegenvallende cat-sit huizen zijn geweest? Of andere vervelende ervaringen?
Nu klinkt het of echt alles altijd heel goed is gegaan.
Eerlijk gezegd waren alle cat-sits zoals verwacht, of zelfs beter. De website heeft dan ook advertenties met uitgebreide informatie over de sit en reviews, dus je weet wat je te wachten staat. En je spreekt elkaar online van te voren. Huurhuizen in Spanje is een ander verhaal, daar hebben we inderdaad wel eens tegenvallende huizen gehad (maar daar gewoon snel weer weggegaan).
Het is maar wat je zelf prettig vind denk ik. Wat doe je als je ergens beland bent waar de bedden ronduit ongemakkelijk liggen en je daardoor slecht slaap.
Meneer F. en ik hebben hier even over gefilosofeerd tijdens de reis naar Frankrijk vandaag. 🙂 Cat-sits hebben tot nu toe nooit slechte bedden gehad, het zijn meestal de eigen bedden van de eigenaren, geen hotelbedden. Huurhuizen in Spanje, tja, daar slapen we wel eens op een piepklein Spaans bedje met een dun matrasje. Maar vandaag bedacht dat dat goed voor ons is, worden we wat minder verwend. We zijn blijkbaar beiden ook goede slapers.
Oh wat herkenbaar! En daar zit het grote verschil tussen mij en Mrs CF. Ik voel me overal gelijk thuis en verplaats mij het liefst zo vaak mogelijk. Mrs CF is meer honk vast. Levert soms de nodige uitdagingen en/of beperkingen op (aan twee kanten).
Veel plezier in zuid-Frankrijk!
Dat lijkt me wel een uitdaging! Ik besef maar al te goed dat wij bij mogen zijn dat we hier hetzelfde in staan. Hopelijk blijft dat ook zo.
Thuis als ‘nomade’ zal zeker anders aanvoelen dan ons ’thuiswonenden’ (nu wordt het verwarrend). Je definitie vind ik wel een mooie. Welkom thuis!
Is niet mijn definitie, hoor. Heb ik gewoon van Wikipedia.