Wij hebben inmiddels niet veel spullen meer, al besef ik dat ‘niet veel’ een relatief begrip is. Vier jaar geleden hebben we het grootste deel van onze bezittingen op allerlei manieren een tweede leven elders geschonken. Of weggegooid.
Uiteindelijk hebben we ook nog een deel naar Spanje over laten komen, met het idee: als we ooit weer een huis kopen, hebben we in ieder geval wat handige dingen. Keukenspullen. Een kastje. Dat we niet helemaal opnieuw moeten beginnen met van alles aanschaffen en nesten.
En die spullen staan dus nu alweer bijna vier jaar in een donkere opslag te verstoffen.
Stónd, moet ik zeggen, want we zijn verhuisd!
Ons oude huis – een stukje van een oud magazijn
Ik heb lieve vrienden in Spanje, en hun ouders bleken toevallig een winkel/magazijn te hebben waar ze niets meer mee deden. Verschillende mensen gebruikten het als opslag en onze spullen konden er ook terecht. Het ligt wel midden in een drukke straat in een druk stadje – de spullen erheen verhuizen was nog wel even gedoe – maar we maakten er dankbaar gebruik van. Weer een regel-ding minder.
Zelf wonen we zo’n beetje zes maanden per jaar in verschillende huurappartementen in de buurt van die opslag. Die zijn echter altijd gemeubileerd, dus hebben we weinig nodig van onze eigen spullen. We gaan er wel altijd meteen heen: voor extra kleren, keukengerei dat het huurhuis niet heeft (Kaasschaaf! Koksmes!), elke keer weer verrast wat we aantreffen in onze eigen dozen. Er staat zelfs een voetenmassagebadje met bubbelbadoptie en gekleurde led-lampjes. Ja, dat was van toen Firista nog geen Firista was. Don’t ask.
En als we vertrekken brengen we dat allemaal weer terug.
En dat donkere hoekje met onze spulletjes noemden we liefkozend ons ‘thuis.’
Je moet je huis uit!
We wisten dat het er ooit een keer van zou komen – het magazijn stond al vier jaar te koop – maar toch schrokken we even toen we het bericht kregen. We waren net op onze cat-sit in Frankrijk aangekomen en toen kwam het appje: “Het magazijn wordt verhuurd, alle spullen moeten eruit. Binnen een maand.”
Help, en nu? Ik raakte even in lichte paniek. We zitten ver weg, het is voor een ander helemaal niet duidelijk wat onze spullen zijn, de plek is niet makkelijk bereikbaar met een verhuisbusje, en vooral: waar moet het heen?
Maar meteen bedachten we dat dit soort zaken op te lossen zijn, altijd. Dus startten we #Project Opslag: onderzoek verhuizers, eventuele vergunningen om busje neer te zetten of iets anders slims bedenken, misschien in mijn eentje zelf op en neer gaan om te zorgen dat alles goed wordt verhuisd, opslag regelen. Inventarisatie van wat we denken daar te hebben en met ChatGPT uitgerekend hoeveel m³ opslag dat dan is. Niet fijn allemaal vanuit het buitenland, maar het is te doen. En het zou wel eens wat kunnen gaan kosten, maar het geld hebben we. Als het moet.
Oom F. to the rescue
Maar het hoefde niet.
Want gelukkig heb ik behalve die lieve vrienden ook nog lieve familie in de buurt wonen, laten we hem oom F. noemen. Hij ging kijken hoeveel spullen er stonden en foto’s maken, zodat ik kon aanwijzen wat van ons was. Zelf ondertussen opslagopties onderzocht, en daar erg van geschrokken. Prijzen voor 6 m² begonnen vanaf € 135,- per maand. Wel verzekerd en beveiligd, maar wat een bedragen!
Oom F. zei meteen: “Dat gaan we niet doen.”
“Oh nee?”
“Nee. Ik heb een grote tuin, we maken wel een eigen opslag.”
En zo geschiedde. Hij heeft eerst ruimte gemaakt in zijn eigen huis en binnen een maand heeft hij al onze spullen in meerdere tripjes weggehaald (van die drukke straat in dat drukke stadje, heel indrukwekkend). Voor de grotere spullen leende hij een busje van de buren. Precies op tijd was alles er uit.
Spullen en FIRE
Het was ook weer even een lesje in loslaten. Opeens werd het heel belangrijk dat het tafelblad niet zou beschadigen. Dat de doos met breekbare spullen niet zou vallen(wat zit daar in?). Er was ook nog een lekkage geweest en een aantal elpee-hoezen waren verziekt (Oh, wat erg, van die elpees die ik zou gaan verkopen, maar nog niet gedaan heb en daarna totaal ben vergeten).
Die spullen die daar staan, ik mis ze nooit. Als ik ze weer zie, denk ik Oh ja leuk, mijn meditatiekussen, maar ik mis helemaal niets. Net als alle spullen in bergingen en op zolders overal.
Het verschil met een berging is wel dat – als we ooit een huis kopen of ongemeubileerd huren – het dan wel fijn is dat we niet alles nieuw moeten kopen. Dan hebben we alvast een eettafel en bestek. En een voetenbad met lampjes.
Hypotheekvrij huis past binnen maandbudget
Het huisje kostte € 975,-. Dat kan goedkoper, maar we (lees: de vrouw van oom F.) wilden wel iets moois. En omdat we de prijzen van opslagen hebben gezien: dit hebben we er in zeven maanden uit. En dan hebben ze/we nog een tuinhuisje ook. Opeens voelde het als een koopje.
Er kwamen nog wat uitgaven bij – bedankjes, benzinekosten – maar omdat we de hele maand cat-sitten in de middle of nowhere, hebben we verder een hele goedkope maand. We zijn zelfs met deze grote uitgave nog binnen ons maandbudget gebleven! Wel jammer, want het leek er op dat onze gemiddelde maandlasten van 2025 lager zouden zijn dan die van vorig jaar. Dat gaat er nu om spannen.
Conclusie
Wees aardig tegen je familie als je die hebt, je weet nooit waar het goed voor is. En dit is ons nieuwe thuis, mooi, hè?

Haha, ik dacht al “gaan ze toch settlen?” Leuk dat jullie wat gevonden hebben. Maar als je de meeste spullen niet mist, waarom zou je ze uberhaupt niet weggooien? Heb je nog minder om naar om te kijken.
Ja, misschien moet ik er weer eens doorheen als we daar zijn. Maar we hadden al zoveel spullen weggedaan, dat ik op een gegeven moment klaar was na te denken over waar het heen moest en was ‘ we nemen het wel mee’ het makkelijkst. En de handige spullen willen we echt wel houden het geval we ooit wel echt gaan settlen.
Haha… ooit settlen! Dan wil je die oude meuk vast niet meer, maar het idee dat je wat hebt is wel fijn.
Doe mij ook zo’n oom!
Ik ben van plan om deze kerstvakantie de ‘apparatuur’ te gaan sorteren. Alles wat niet meer werkt naar de plek waar ze de kostbare grondstoffen eruit halen. Moet nog even uitzoeken waar dat precies is, maar ik weet nu al dat ik een doos vol heb. Dacht jaren geleden dat ik er ooit nog wel eens wat mee zou doen, maar nu zo verouderd en/of niet meer werkzaam, daar wordt niemand blij van.
Haha, ik geloof niet dat iemand er nog vertrouwen in heeft dat wij ooit gaan settlen…kan die apparatuur niet gewoon naar de gemeente? Ging er van uit dat die wel weten wat daarmee moet. Maar nu je het zegt, wij hebben toen inderdaad onze mobieltjes bij stichting Aap ingeleverd, die ook weer een partij had die iets met die grondstoffen deed. Helaas zijn ze ermee gestopt, kosten werden hoger dan de opbrengst. Ben benieuwd welke organisatie je weet te vinden.
Extra lief zijn voor Oom F. & vrouw! Dat soort familie is fantastisch om te hebben. Prima oplossing trouwens, slim gedaan. Zou alleen in Nederland slecht werken, in de winter wordt het er te koud en vochtig in, en zit alles onder de schimmel. Kan je daarna wel alles weggooien, is ook een manier om te ontspullen 😉
Succes met de kat!
Vijf katten 🙂
En ik maar denken dat ik al extreem ontspuld had, maar het kan altijd extremer, nu je het zegt. Er zijn nog wel eens overstromingen daar in de buurt, dus wie weet!
Gefeliciteerd! Ik was nog niet verder dan de titel van de post gekomen en heb dus een paar weken lang gedacht dat jullie echt een huis hadden gekocht. 🙂 Maar dat ziet er wel lekker comfortabel uit, toch fijn dat je spullen veilig staan.
We hebben ook echt een huis gekocht. Huisje dan 🙂